Po pierwsze, analiza awarii i leczenie nie obniżają temperatury w chłodni
Temperatura w lodówce jest zbyt wysoka. Po inspekcji stwierdzono, że temperatura w obu magazynach wynosiła zaledwie od -4°C do 0°C, a zawory elektromagnetyczne zasilania cieczą w obu magazynach były otwarte. Sprężarka uruchamiała się często, ale sytuacja nie poprawiła się po przełączeniu na inną sprężarkę, a na przewodzie powietrza powrotnego znajdowała się gruba warstwa szronu. Po wejściu do obu magazynów stwierdzono, że na wężownicach parownika utworzył się gruby szron, a sytuacja poprawiła się po odszronieniu. W tym momencie czas rozruchu i temperatura przechowywania sprężarki uległy skróceniu, ale nie były idealne. Następnie sprawdzono górną i dolną granicę działania regulatora niskiego ciśnienia i stwierdzono, że niedokładność wynosi 0,11–0,15 npa, tj. sprężarka zatrzymuje się przy ciśnieniu 0,11 mpa i uruchamia przy ciśnieniu 0,15 Pa. Odpowiedni zakres temperatury parowania wynosi od około -20°C do 18°C. Oczywiście to ustawienie jest zbyt wysokie, a różnica amplitudy zbyt mała. W związku z tym należy ponownie wyregulować górną i dolną granicę regulatora niskiego ciśnienia. Ustawiona wartość wynosi 0,05–0,12 MPa, a odpowiadający jej zakres temperatur parowania wynosi około -20–18°C. Następnie należy ponownie uruchomić system i wznowić normalną pracę.
2. Kilka powodów częstego uruchamiania sprężarek chłodniczych
Pracujące sprężarki są uruchamiane i zatrzymywane przez przekaźniki wysokiego i niskiego napięcia, ale po zadziałaniu większości przekaźników wysokiego napięcia konieczne jest ręczne zresetowanie w celu ponownego uruchomienia sprężarki. Dlatego częste uruchamianie i zatrzymywanie sprężarki zazwyczaj nie jest spowodowane przez przekaźnik wysokiego napięcia, a głównie przez przekaźnik niskiego napięcia:
1. Różnica temperatur między amplitudą przekaźnika a przekaźnikiem niskiego napięcia jest zbyt mała lub różnica temperatur między amplitudą przekaźnika a przekaźnikiem niskiego napięcia jest zbyt mała;
2. Zawór ssący i wydechowy lub zawór bezpieczeństwa sprężarki jest nieszczelny, przez co po wyłączeniu gaz pod wysokim ciśnieniem przedostaje się do układu niskiego ciśnienia, a ciśnienie gwałtownie rośnie, uruchamiając sprężarkę. Po uruchomieniu ciśnienie w układzie niskiego napięcia gwałtownie spada, przekaźnik niskiego napięcia uruchamia się, a sprężarka zatrzymuje się.
3. Automatyczny zawór zwrotny oleju w separatorze oleju smarowego przecieka;
4. Korek przeciwlodowy zaworu rozprężnego.
3. Sprężarka pracuje zbyt długo
Podstawową przyczyną długiego czasu pracy sprężarki jest niewystarczająca wydajność chłodnicza urządzenia lub nadmierne obciążenie cieplne chłodni, w tym głównie:
1. W parowniku jest za dużo szronu lub za dużo oleju;
2. Obieg czynnika chłodniczego w układzie jest niewystarczający lub rurociąg z ciekłym czynnikiem chłodniczym nie jest wystarczająco gładki;
3. Z powodu nieszczelności płytek zaworów dolotowych i wydechowych, poważnego nieszczelności pierścienia tłokowego lub braku zwiększenia obciążenia sprężarki, rzeczywista wydajność dostarczania gazu przez sprężarkę ulega znacznemu zmniejszeniu;
4. Warstwa izolacji cieplnej chłodni jest uszkodzona, drzwi nie są szczelnie zamknięte lub uwalnia się duża ilość gorących przedmiotów, co powoduje nadmierne obciążenie cieplne chłodni;
5. Przekaźnik temperatury, przekaźnik niskiego napięcia lub elektrozawór zasilania cieczą i inne elementy sterujące są uszkodzone, co powoduje, że temperatura w zbiorniku osiąga dolną granicę. Sprężarka nie może jednak zatrzymać się na czas.
4. Po zatrzymaniu sprężarki następuje szybkie wyrównywanie ciśnienia wysokiego i niskiego
Dzieje się tak głównie z powodu poważnego wycieku lub pęknięcia płyt zaworów ssących i wydechowych, pęknięcia uszczelki między wysokim i niskim ciśnieniem w cylindrze oraz szybkiego przedostawania się gazu pod wysokim ciśnieniem do komory ssącej po wyłączeniu.
5. Sprężarki nie można normalnie obciążać ani rozładowywać
W przypadku układu regulacji energii sterowanego ciśnieniem oleju, główną przyczyną jest zbyt niskie ciśnienie oleju smarującego (na ogół spowodowane nadmiernym luzem łożyska lub pompy), co można rozwiązać poprzez dokręcenie zaworu regulacyjnego ciśnienia oleju; tłok cylindra rozładowczego ma poważny wyciek oleju, co blokuje obieg oleju; cylinder oleju jest zablokowany na tłoku lub innych mechanizmach; zawór elektromagnetyczny nie działa prawidłowo lub rdzeń żelazny ma szczątkowe namagnesowanie.
6. Awaria układu chłodniczego
1. Szron na wężownicy parownika: grubość szronu na wężownicy parownika nie powinna przekraczać 3 mm. Zbyt gruba warstwa szronu zwiększa opór cieplny, co skutkuje pewną różnicą temperatur wymiany ciepła między parownikiem a komorą chłodniczą. Czynnik chłodniczy nie jest w stanie pochłonąć wystarczającej ilości ciepła, aby odparować w parowniku. Duża ilość czynnika chłodniczego pochłania ciepło na rurze powrotnej i odparowuje, co zwiększa szron na rurze powrotnej; ponadto przegrzanie wykrywane przez zawór rozprężny jest zbyt małe lub wręcz zerowe, co powoduje jego zamknięcie lub zatrzymanie, a sprężarka wkrótce zatrzyma się przy niskim ciśnieniu. Jednak zawór elektromagnetyczny nie jest zamknięty i nadal występuje pewne obciążenie cieplne w komorze chłodniczej. Po wzroście ciśnienia w parowniku sprężarka uruchamia się ponownie, co powoduje częste rozruchy. Im grubsza warstwa szronu na parowniku, tym gorszy będzie ten stan. W rzeczywistości, warstwa szronu na parownikach dwóch niskotemperaturowych chłodni w tym systemie jest zbyt gruba, osiągając 1-2 cm, co poważnie wpływa na wymianę ciepła i nie jest w stanie obniżyć temperatury w chłodni. Po rozmrożeniu, należy ponownie uruchomić system, a temperatura w dwóch niskotemperaturowych chłodniach może spaść do 6-5°C.
2. Nieprawidłowa wartość nastawy regulatora wysokiego i niskiego ciśnienia: czynnikiem chłodniczym stosowanym w urządzeniach chłodniczych jest R22, a górna granica ciśnienia odcięcia wysokiego napięcia jest najczęściej wybierana jako ciśnienie manometryczne 1,7–1,9 MPa. Ciśnienie (dolna granica) przekaźnika niskiego napięcia może być ciśnieniem nasycenia czynnika chłodniczego odpowiadającym projektowej temperaturze parowania -5°C (różnica temperatur wymiany ciepła), ale zazwyczaj nie niższym niż ciśnienie manometryczne 0,01 MPa. Różnica zakresu regulacji przełącznika niskiego napięcia wynosi zazwyczaj 0,1–0,2 MPa. Czasami skala wartości nastawy regulatora ciśnienia jest niedokładna, a rzeczywista wartość działania zależy od wartości zmierzonej podczas debugowania. Podczas testowania regulatora niskiego ciśnienia powoli zamknij zawór odcinający ssanie sprężarki i zwróć uwagę na wartość wskazań manometru ciśnienia ssania. Wartości wskazań po zatrzymaniu i ponownym uruchomieniu sprężarki stanowią górną i dolną granicę regulatora niskiego ciśnienia. Aby przetestować regulator wysokiego ciśnienia, powoli zamknij zawór odcinający tłoczenie sprężarki i odczytaj odczyt manometru ciśnienia tłoczenia po zatrzymaniu sprężarki, czyli ciśnienie odcięcia wysokiego ciśnienia. Przed testem sprawdź wiarygodność manometru; dla bezpieczeństwa zawór tłoczny nie powinien być całkowicie zamknięty.
3. Niedobór czynnika chłodniczego w układzie: W urządzeniu ze zbiornikiem cieczy, ze względu na funkcję regulacji zbiornika cieczy, chyba że z powodu poważnego niedoboru czynnika chłodniczego, ciecz dostarczana przez zbiornik cieczy nie może być ciągła, co wpłynie na normalną pracę urządzenia. „Niski poziom czynnika chłodniczego”, tj. niski poziom płynu, nie będzie miał znaczącego wpływu na działanie układu. Jednak w urządzeniu bez zbiornika cieczy, ponieważ ilość czynnika chłodniczego w układzie bezpośrednio określa poziom cieczy czynnika chłodniczego w skraplaczu, wpływając w ten sposób na działanie skraplacza i stopień przechłodzenia ciekłego czynnika chłodniczego, gdy ilość czynnika chłodniczego w układzie jest niewystarczająca, nieuchronnie doprowadzi to do następujących zmian w warunkach pracy urządzenia:
(1) Sprężarka nadal pracuje, ale nie można obniżyć temperatury magazynowania;
(2) Ciśnienie wylotowe sprężarki ulega zmniejszeniu;
(3) Ciśnienie ssania sprężarki jest niskie, wzrasta przegrzanie ssania, szron z tyłu parownika topi się, a głowica cylindra sprężarki nagrzewa się;
(4) W środku przepływu cieczy wskaźnika dopływu cieczy widoczna jest duża liczba pęcherzyków;
(5) Poziom cieczy w skraplaczu jest ewidentnie niski.
Gdy otwarcie zaworu rozprężnego jest zbyt małe, ciśnienie ssania spada, parownik ulega oszronieniu i stopieniu, a rura ssąca również oszronieniu i stopieniu. W rezultacie nie można dokładnie zmierzyć poziomu czynnika chłodniczego. Aby ocenić, czy ilość czynnika chłodniczego w układzie jest niewystarczająca, można zastosować następujące metody:
Zatrzymaj działanie zaworu rozprężnego, otwórz i odpowiednio wyreguluj ręczny zawór rozprężny, a następnie obserwuj działanie systemu, aby sprawdzić, czy powraca do normy. Jeśli tak się stanie, oznacza to, że zawór rozprężny nie jest prawidłowo wyregulowany, a w przeciwnym razie w systemie występuje niedobór czynnika chłodniczego. Przyczyną wycieku jest niewystarczająca ilość czynnika chłodniczego w systemie (jeśli nie jego niewystarczająca ilość). Dlatego po stwierdzeniu niedoboru czynnika chłodniczego w systemie należy najpierw wykryć wyciek, a po jego usunięciu uzupełnić czynnik chłodniczy.
Czas publikacji: 17 marca 2023 r.
