Zamrażanie: proces polegający na wykorzystaniu niskiej temperatury powstającej w procesie chłodzenia do schłodzenia produktu od normalnej temperatury, a następnie zamrożeniu go.
Chłodnictwo: Proces operacyjny polegający na uzyskaniu źródła niskiej temperatury poprzez wykorzystanie efektu chłodzenia powstającego na skutek zmiany stanu fizycznego czynnika chłodniczego.
Rodzaje urządzeń chłodniczych: wytwarzanie chłodu (chłodnictwo), mrożenie materiałów, chłodzenie.
Metody chłodzenia: tłokowe, śrubowe, sprężarkowe, absorpcyjne, parowe i ciekły azot.
Metoda zamrażania: chłodzenie powietrzem, impregnacja, a czynnik chłodniczy przepływa przez rurę metalową, ściankę i materiał kontaktujący się z urządzeniem chłodzącym, przekazującym ciepło.
aplikacja:
1. Mrożenie, chłodzenie i transport żywności zamrożonej.
2. Chłodnictwo, składowanie w chłodniach, przechowywanie w kontrolowanej atmosferze i transport chłodniczy produktów rolnych i żywności.
3. Przetwarzanie żywności, np. liofilizacja, zagęszczanie i chłodzenie materiałów itp.
4. Klimatyzacja w zakładach przetwórstwa spożywczego.
Zasada cyklu chłodniczego
Urządzenia główne: sprężarka chłodnicza, skraplacz, zawór rozprężny, parownik.
Zasada cyklu chłodniczego: Kiedy czynnik chłodniczy absorbuje ciepło w stanie cieczy o niskiej temperaturze i niskim ciśnieniu, odparowuje do pary o niskiej temperaturze i niskim ciśnieniu, a czynnik chłodniczy odparowany do postaci gazu staje się gazem o wysokiej temperaturze i wysokim ciśnieniu pod działaniem sprężarki, a skraplanie o wysokiej temperaturze i wysokim ciśnieniu staje się cieczą o wysokim ciśnieniu, cieczą o wysokim ciśnieniu przez zawór rozprężny staje się cieczą o niskiej temperaturze i niskim ciśnieniu, a następnie absorbuje ciepło i ponownie odparowuje, tworząc cykl chłodniczy lodówki.
Podstawowe koncepcje i zasady
Wydajność chłodnicza: W określonych warunkach pracy (tj. przy określonej temperaturze parowania, temperaturze skraplania i temperaturze przechłodzenia) ciepło, jakie czynnik chłodniczy pobiera z zamrożonego obiektu w jednostce czasu. Nazywana również wydajnością chłodniczą czynnika chłodniczego. W tych samych warunkach wydajność chłodnicza tego samego czynnika chłodniczego jest związana z rozmiarem, prędkością obrotową i wydajnością sprężarki.
Chłodzenie bezpośrednie: W cyklu chłodniczym, gdzie parownik, w którym czynnik chłodniczy pochłania ciepło, bezpośrednio wymienia ciepło z chłodzonym obiektem lub otaczającym go środowiskiem. Jest to zazwyczaj stosowane w pojedynczych urządzeniach chłodniczych wymagających chłodzenia przemysłowego, takich jak zamrażarki do lodów, małe chłodnie i lodówki domowe.
Czynnik chłodniczy: Substancja robocza, która krąży w sposób ciągły w urządzeniu chłodniczym w celu uzyskania chłodzenia. Urządzenie chłodnicze wykorzystujące sprężarkę parową realizuje wymianę ciepła poprzez zmianę stanu skupienia czynnika chłodniczego. Czynnik chłodniczy jest niezbędny do sztucznego chłodzenia.
Chłodzenie pośrednie: stosowanie tanich materiałów jako nośników ciepła w celu umożliwienia wymiany ciepła między urządzeniami chłodniczymi a miejscami lub maszynami zużywającymi chłód.
Czynnik chłodniczy: Przenosi zimno wytworzone w parowniku czynnika chłodniczego urządzenia chłodniczego do ciepła absorbowanego przez chłodzony obiekt, a następnie przekazuje je do czynnika chłodniczego po dotarciu do urządzenia chłodniczego, a następnie poddaje recyklingowi w celu schłodzenia.
Zasada pośredniego chłodzenia wyparnego
Zasada pośredniego chłodzenia: Po pochłonięciu energii chłodzenia z czynnika chłodniczego w parowniku solanka dostaje się do chłodni przez pompę solanki, wymienia ciepło z obiektem, który ma być chłodzony, lub medium w miejscu pracy, aby pochłonąć ciepło, i wraca do parownika w celu konwersji pochłoniętego ciepła. Następnie ciepło jest przekazywane do czynnika chłodniczego, który sam jest ponownie wykorzystywany w celu chłodzenia.
Czas publikacji: 29 marca 2023 r.
