Jeśli głowica dozująca rozprowadza czynnik chłodniczy nierównomiernie, dozuje go w nadmiarze, co może prowadzić do niepełnego odparowania czynnika chłodniczego, a w efekcie do spadku wydajności chłodzenia układu oraz zasysania cieczy.
1. z punktu widzenia wielkości przepływu bocznikowego.
(1) Jeżeli ilość cieczy odwadniającej jest za duża.
Przegrzanie na wylocie wężownicy jest bardzo małe i nawet w przypadku nieodparowanej cieczy powierzchnia wymiany ciepła jest mniejsza niż 1. Jednocześnie w kolektorze wylotowym parownika, z powodu mieszania się lub parowania czynnika chłodniczego, przegrzanie jest niższe niż wartość teoretyczna, przegrzanie maleje, a sygnał generowany przez urządzenie dławiące wskazuje na zbyt dużą ilość podawanej cieczy. Urządzenie dławiące dostosowuje się, aby zmniejszyć ilość podawanej cieczy.
(2) Jeżeli ilość odprowadzanej cieczy jest niewielka.
Następuje spadek natężenia przepływu masy, a efekt oddzielenia cieczy jest jeszcze gorszy, co prowadzi do błędnego koła. Ostatecznie dochodzi do znacznego zmniejszenia efektywnej powierzchni parownika, spadku wydajności chłodzenia i pogorszenia wydajności całego układu chłodniczego.
2. Z trybu pracy układu chłodniczego.
(1) Gdy jednostka się nagrzewa
Nierównomierne rozprowadzenie cieczy spowoduje niepełne odparowanie czynnika chłodniczego w układzie, a w konsekwencji szybsze rozprowadzenie cieczy, co doprowadzi do szybkiego tworzenia się szronu w układzie. Jeśli szron jest bardzo silny, spowoduje to, że szron nie będzie czysty, a wtedy błędne koło się zamknie: sprężarka powróci do cieczy, a niskie ciśnienie gwałtownie się zatrzyma.
(2) Gdy jednostka chłodzi
Gdy parowanie czynnika chłodniczego w obwodzie jest niepełne i następuje duża separacja cieczy, temperatura wężownicy jest niska, a wydajność osuszania jest duża. Jeśli problem jest poważny, wężownica wewnętrzna zostanie oszroniona, a sprężarka będzie zwracać ciecz.
Czas publikacji: 08-01-2024
